Bazen hüzünlü bazen mutlu bazen se nasıl olduğumuzu bilemeyiz....karmakarışık duygularımız vardır yüzümüzde.....beynimizle algılayıp da dilimizle ifade edemeyiz....bazen oyle yoğun oluruz ki yüzümüzle ifade ,beynimizle de algılamayı zaman kaybı olarak görürüz....oysa  dış dünya bekler bazen sormaya korkar ama merak eder nasılsın diye...

 Böyle devam eder işte yaşam diye buna diyorlar heralde yani bilinen en genel tanımı bu.....bir de az raslanabilen tarafı da var yani karamsarlığın,güvensizliğin,mutsuzluğun dolu olduğu bir yaşam tarzı da var....bazen öyle olduğumu düşünürüm  aslında insanlar da öyle halbuki mutlu olunabilecek okadar çok şey vardır ki bazen toz diye halının altına süpürürüz  farkedemeden....benim hayatım da böyle birşey işte hep üzgün olduğumu düşünürüm...halbuki okadar çok şey varmış ki....en yakın dostum bile  farkındaymış heralde çünkü o mutsuzlukları süpürür halının altına aynı beni bi anda attığı gibi......

    Elbet bitermiş birgün  tadına doyamadığın o gülücükler,yahut  hiç bitmicek gibi gelen o hüzünlü günler....yada bu dostluk bitmez dediğin aslında adı sadece çıkar ilişkisi olan o dostluklar bile bitermiş.......değer verdiğini ifade edemezsen  eğer; yollar  çalılık olurmuş diken olurmus.....önce güzel günler  ve yapılan iyilikler sonra da isimler unutulurmuş.......

  Ne tuhaftır ki sen benim herşeyimi korkmadan paylaşabildiğim tek dostumDUN...hiç tereddüt  etmeden hep sakladım senı kalbimin protokolünde....anlamadan tozlanmıs yerin... farkedemeden  yok olmaya yüz tutmuş dostluğun.....

    Şimdi sen çıkarlarını  korumaya  bense  biraz içten gülebilmek , hayatımın geri kalanında dost  kazığı  yememek için  unutma çabalarındayız....önce en güzel günlerimizi sildik....sonra  yapılan iyiliklerimiz şimdiyse  adlarıımızı untmaya çalışıyoruz oysa okadar ihtiyacımız varki birbirimize alskanlık ya bazen eskıye donuyoruz sankı eskısı gibiyiz gibi...bitiyormus iste en gusel yerınde fılm kopuyor bazen......